म

मस्त निद्रामा छ दुनिया, म पापी भएर होला जागेको छु।
प्रेमको मातमा मातिदा दुनिया, मत घृणाले भरिपुर्न भयेको छु।
अरुको सकसमा खित्का छोडदा दुनिया, पीडाले चुर म आखा खसालेको छु।
अरु जलायेर उज्यालो खोज्दा दुनिया, म आफ्नै अन्धकारमा रुम्मलियेको छु।

कोर्दिन अक्षर फेरि पिरतिका मनै मेरो च्यातेपछी।
रुन्न बिल्कुल तिम्लाइ सम्झी छोडी मलाई गयेपछी।।
भयो मलाई नछोउ अब पराइ तिमी भयेपछी।
पिडा मिठो चस्स मुटु घाइते मलाइ बनाएपछी।।

तिनै हुन

सगै हासेका बाचेका पल्हरु तिनै हुन,
सङगालेर राखेका कैयन यादहरु तिनै हुन,
तथापि खै किन तिमी भन्छौ मलाई बिर्सिगयौ,
तर हैन प्रिय म बाधिये वा तिमी टाढियौे, सम्झना अझै तिनै हुन ।।।

पिरती सुसेल्ने मिठा भाका तिनै हुन,
वचन, बाचा अनि कसम जे भन सबै तिनै हुन,
तथापी खै किन तिमी भन्छौ मेरो माया बद्लियो,
तर हैन प्रिय समयले कोल्टे फेर्यो, मनका भावना तिनै हुन ।।।

मनका आसा, भरोसा जिउदा आज नि तिनै हुन,
भनेका , बोलेका कुरा झुठा सहि सबै तिनै हुन,
क्रोधित छौ सायद, भन्छयौ मैले बाटो बद्लिये,
तर हैन प्रिय, गन्तव्य बद्लियो, पाइला अझै तिनै हुन ।।।

तिमी अनि म

सुन्दर हुनु तिम्रो के दोस, आखा मेरा भुलेछन।
चिनिन सायद तिमिलाइ, फगत आस मात्रै रहेछन।
रित्तियो अब येस्तै केही सोछ्यौ होलि, भरिलोपो काहा थिएर।
मनैत हो माया गर्छ, तेसै सजिलै काहा भुलिदिन्छ र।

सोच्दा यदाकदा,
सोच्दा यदाकदा मिठा ती पल, रमेको हुन्छु बिल्कुल आफैमा बिलाइ।
सपना अनि सोचाइ मिठै हुन्छ, बिपनाको तडप एकैछिन भुलाइ।
तर तारा छुने सपना देख्नु, कृपया दुख नगर भनेनौ मलाइ।
समयसंगै गल्दै गये: जीवन येस्तै रैछ धाप मार्दै सम्झाउछु मनलाइ।